نقد فیلم small things like these؛ بزرگ‌ترین دوراهی اخلاقی

فیلم Small Things Like These با استفاده هوشمندانه از قاب‌ بندی و میزانسن، تردید و کشمکش درونی شخصیت بیل را به‌خوبی به تصویر می‌کشد. نماهای نیم‌رخ متعددی که از او گرفته می‌شود، همراه با بازی کنترل‌شده و دقیق کیلین مورفی، به شکلی ملموس احساس تردید و دودلی را در ذهن مخاطب می‌نشاند. این سبک بصری که به‌طور مداوم در فیلم تکرار می‌شود، کمک می‌کند تا حس درونی شخصیت به شکل عینی و قابل‌لمس برای بیننده نمایش داده شود.

علاوه بر این، دوربین در این فیلم به‌عنوان ابزاری شخصیت‌ساز عمل می‌کند؛ در واقع درست در چنین اثری که دیالوگ‌های چندانی وجود ندارد و تمام اثر در سکوتی عمیق روایت می‌شود، فیلمبردار تلاش کرده است تا در نماهای طولانی از بیل جزئیات و حالات بیرونی او را ثبت کند تا مخاطب درمورد چیزی که از درون به او می‌گذرد خیال پردازی کند. در نتیجه، فیلم موفق می‌شود با ترکیب فیلمنامه به نسبت قوی و فیلمبرداری مناسب، شخصیت بیل، افکار پیچیده‌اش و شک و تردیدهای او را به‌شکلی تأثیرگذار بازآفرینی و بار درام و غم‌انگیز داستان را تقویت کند.

درنهایت آیا به تماشای این فیلم بشینیم؟

پاسخ به این سوال دشوار است. این‌که بخواهید درمورد تماشای فیلم Small Things Like These تصمیم بگیرید، کاملا بستگی به سلایق و ترجیحات سینمایی خودتان دارد. با این حال اگر به دنبال اثر سینمایی هستید که نگاهی واقع گرایانه و دراماتیک به تاریخ  داشته باشد، فیلم های چیزهای کوچک این چنینی می‌تواند شما را راضی کند. این فیلم احترامی به ایستادگی زنان ایرلندی در برابر سلطه کلیسا و ظلم راهبه‌ها است.

همچنین اگر به تماشای این فیلم نشسته‌اید، درنهایت خوشحال می‌شویم  تا در بخش نظرات، دیدگاه خودتان را درمورد این اثر سینمایی برای ما بنویسید. منتظر نظرات ارزشمند شما فیلمبازان هستیم.