شک ندارم که این همان سوالیاست که زک کرگر(Zach Cregger)، نویسنده و کارگردان آخرین اقتباس از بازیهای ویدئویی رزدینت اویل از خود پرسیده و این فیلم نتیجه آزمایشات برآمده کرگر از همین سوال میباشد. با اینکه فیلم رزیدنت اویل زک کرگر با استقبال بالایی در باکس آفیس روبهرو شده، نمیشود رضایت قلبی طرفداران مجموعه بازیهارا در سابقه درخشانش به حساب آورد.
با من در مجله سینمایی مستر دیالوگ برای نقد و بررسی فیلم جدید رزیدنت اویل همراه باشید. این نقد از اسپویل اتفاقات مهم داستان دوری کرده و با خیال راحت میتوانید مطالعه کنید.
خلاصه داستان فیلم Resident Evil 2026
داستان فیلم Resident Evil 2026 تماما درباره برایان است. پیک جوانیکه بستههای حساس را از بیمارستانی به بیمارستان دیگر منتقل میکند و درست زمانی که تصمیم میگیرد به خانه بازگردد و با پارتنرش درباره شرایط جدیدشان که مربوط به بارداری و تشکیل خانواده است حرف بزند، پیشنهاد انتقال بستهای به بیمارستان دیگر در شهر راکون، دو برابر قیمت معقول او را وسوسه میکند و به سفری دیوانهوار میفرستد.
در این مسیر برایان متوجه شرایط غیرعادیای میشود که مخاطبین رزدینت اویل به خوبی با آن آشنا هستند، موجی از ساکنین عجیب و موجودات خطرناک و ترسناک که سفر کوچکش را به جهنمی هیجانانگیز تبدیل میکند.
نگاهی به فیلمنامه رزیدنت اویل؛ انتخابهای درست
داستان فیلم رزیدنت اویل جدید، بسیار سرراست و خطی است و برایان در مرکز آن قرار دارد. ما همراه برایان هر کجا که برود میرویم، هرچه را بفهمد میفهمیم و هرچه را که حس بکند حس میکنیم و این از بزرگترین نقاط قوت فیلمنامهی فیلم به شمار میرود. خبری از خطوط داستانی موازی و حواس پرتکن و آزار دهنده نیست و فیلمنامه فرصت تجربه داستانی خالص و متمرکز را به مخاطب میدهد، تجربهای که این روزها در سینمای هالیوود بسیار کمیابتر از پیش شده.
ما همراه برایان هر کجا که برود میرویم، هرچه را بفهمد میفهمیم و هرچه را که حس بکند حس میکنیم و این از بزرگترین نقاط قوت فیلمنامهی فیلم به شمار میرود.
این داستان دو هدف اصلیرا دنبال میکند. اول بازسازی تجربه بازی کردن یک بازی ویدئویی سبک بقای وحشت (Survival Horror) در دنیای رزدینت اویل، و سپس روایتی احساسی برای شخصیت اصلی داستانمان، یعنی برایان که مشخصا در حال فرار از چیزی فرای موجودات وحشتناک و چندش آور این دنیا است.
انتخاب برایان به عنوان شخصیت اصلی؛ انتخابی مناسب و بهجا
یکی از ایدههای جسورانه و هوشمندانهای که کرگر در رویکردش نسبت به اقتباس رزدینت اویل داشته، انتخاب شخصیت اصلیاست.
برایان برای گیمرها و طرفداران رزیدنت اویل آشنا بهنظر میرسد، اما هیچوقت در هیچکدام از این سری بازیها حضور نداشته است. او چیزی از مبارزه با آدمهای مبتلا به ویروس خطرناک تی(T) نمیداند. او حتی از وجود این ویروس و موجودات هم خبر ندارد او تنها پسری جوان است که به عنوان پیک مشغول کار روزمرهاش است.
چنین انتخابی اجازه میدهد که دوشادوش برایان، قدمبهقدم برای بقا بجنگیم و مهارتهای زنده ماندن را یاد بگیریم؛ انگار واقعاً وسط یک بازی بقا هستیم، در حالی که فیلم در نهایت یک داستان احساسی و عمیقاً انسانی تحویلمان میدهد.
برایان درست مثل ما، شهروندی معمولیاست که از چیزی جز زندگی روزمرهاش سر در نمیآورد. وقتی هدف بازسازی تجربه یک Survival Horror باشد، انتخاب لیان(Leon) به عنوان شخصیت اصلی فیلم، که در لتوپار کردن این موجودات یک متخصص به شمار میرود، بهترین انتخاب نیست.
برایان درست مثل تجربه بازی کردن یک ویدئو گیم، ابتدا در برابر تهدیدات بی دفاع و بیپناه و مضطرب است، او اول فرار کردن را میآموزد، سپس به سلاحی سبک که یک کلت است دست پیدا میکند، و مجموعه سلاحها و مهارتهایش درست مثل بازیهای سبک بقای ترسناک، در طول فیلم گسترش پیدا میکنند که اعتماد به نفسش میافزاید.
برایان فکر میکرد با قبول کردن حمل یک محموله به راکونسیتی، میتواند از زیر بار مسئولیتها و روزمرگی بزرگسالی شانه خالی کند. اما خیلی زود میفهمد چقدر خوشخیال بوده؛ کابوسهای خستهکنندهاش این بار در هولناکترین شکل ممکن، یعنی دنیای رزیدنت ایول دنبالش میکنند.
خیلی از ما، فرار از واقعیت زندگیمان به دنیای ویدئوگیم را تجربه کردهایم. اما غرق شدن در این دنیاهای خلاق و جذاب، هرگز ما را از اضطرابی که سرکوب میکنیم و وز وز آزاردهنده حقیقت در گوشمان نجات نداده است. ما میدانیم مشکلاتمان سر جایشان باقی ماندهاند، و اثر این داروی بیحسی دائمی نیست. برایان درست تجلیگر همین تجربه ما مخاطبان بازیهای ویدئویی، در فیلم Resident Evil است.
زک کرگر با تنها یک انتخاب درست، چهارچوبی محکم و قوی برای رسیدن به آن دو هدف اصلی که پیشتر ذکر شده میسازد. اما لیست انتخابهای درست در نگارش فیلمنامه همینجا به پایان نمیرسد.
ترکیب ژانر کمدی و ترسناک؛ غیرممکن اما شدنی
ترکیب کمدی و لحظات بامزه با ژانر ترسناک و فضای تاریک و دلهره آورش ترکیب برندهای است که اگر به درستی اجرا شود، فیلم را چند پله بالاتر میکشد و اگر در اجرا شکست بخورد، باید نشست و سقوط آزاد اثر را در دره ابتذال تماشا کرد.
زک کرگر در رسیدن به نقطه طلایی این ترکیب، بینقص عمل میکند. کمدی به صورت طبیعی و متداوم پابهپای ژانر وحشت پیش میرود و این تعادل در فیلمنامه، حتی لحظهای از کنترل خارج نمیشود. کمدی این فیلم از موقعیت داستانی و شخصیت برایان تغذیه میکند و از لودگی و زورچپان کردن ایدههای بیجایی که قرار است بامزه باشند، دوری میکند.
کمدی فیلمنامه بیشتر از آنکه با رویکرد کمدی نویسی فراهم بشود، با فاصله گرفتن از لحظات کلیشهای و دراماتیک شسته رفته هالیوودی و نزدیک شدن به دنیای بی منطق واقعی که در وحشتناکترین لحظاتشهم چیزی مضحک برای خندیدن یافت میشود فراهم میشود. به قول آلن مور: زندگی در یک ژانر جای نمیگیرد.
درسته که این رولرکوستر پر از وحشت و کمدی، شاید مجال زیادی برای لحظات تراژیک و کشدار ندهد، اما فیلمنامه راهش را بلد است. لابهلای همین تعقیبوگریزهای نفسگیر، با دیالوگهای درستوحسابی، حسوحال انسانی جاری میشود؛ طوری که ناخودآگاه نگران برایان میشوید و با او همذاتپنداری میکنید.
هرکس در این فیلم برای خود سهمی دارد
این فیلمنامه بیشتر از یک یا دو شخصیت فرعی را در خود جای میدهد. اما هیچکدامشان نقشی ثابت در داستان ایفا نمیکنند و همه صرفا بر حسب اتفاق، در مسیر دراز و سخت برایان سبز میشوند. گاهی به او کمک میکنند و گاهیهم کارش را سختتر میکنند.
این شخصیتهای فرعی با وجود نقشهای کوتاهشان در فیلمی که به خودی خود مدت زمان بلندی هم ندارد، با ظرافت و خلاقیت خوبی نوشته شده اند. هر کدام ویژگیهای شخصیتی انگیزه و لحن مشخصی دارند که با ورودشان به داستان، جان تازهای به اثر میبخشند.
داستان با پایانی منطقی و خلاق و غیر منتظره به اتمام میرسد، که نقطه پایانی بر روایت شخصیتی برایان و زیرمتنهای فیلمنامه میگذارد و نگاه نویسنده را به نحوه اقتباسش از این سری بازی کامل میکند.
بازیگران فیلم Resident Evil؛ مهمترین تا مخربترین
با اینکه نقشهای فرعی زیادی در این فیلم وجود دارد که با بازیهای خوب و تاثیرگذاری هم صحنه را ترک میکنند، تکراریاست که بگویم بخش اعظمی از مسئولیت فیلم بر شانههای شخصیت برایان با بازی آستین آبرامز(Austin Abrams) سوار است. پس پرداختن به لیست کامل بازیگران فیلم غیرضروری و زمانبر است. اما به شما خواهم گفت که کدام بازیگر جایش در این فیلم نبود.
آستین آبرامز در نقش برایان بهترینشرا ارائه میدهد. از آنجایی که داستان فیلم طیف بسیار گسترده و پیچیدهای از احساساترا از او طلب نمیکند، شاید بنظرتان کار خاصی انجام نداده باشد. اما آبرامز دقیقا همان چیزیرا به تصویر میکشد که برایان باید حس کرده باشد.
نقش آفرینی آبرامز در نقش برایان، جوان ترسیده و خسته و عصبیای که سر از ماجرایی پر از سختی و بدشانسی و خطر در آورده، واقعا قابل تحسین است و انتخاب او به عنوان جوان مدرن با قوانین اخلاقی اصولمند رو به خاکستری، انتخاب بی نقص و درخشانی بود.
زک چری از میان بازیگران فیلم رزیدنت اویل
زک چری (Zach Cherry) برای نقشی در پرده سوم فیلم انتخاب شده است، که برای جلوگیری از اسپویل فیلم از توصیف شخصیتش میگذریم. با این وجود که چری در نقش آفرینی برای آثار دراماتیک و جدیتر هم بازیگر قدریاست، چهره او معمولا با نقشهای کمدی و کمتر جدی گرفته شدهاش در خاطرمان است. حتی ظاهر و گریم او معمولا نقش به نقش تغییری نمیکند و انگار که با یک شخصیت طرفیم که در چند فیلم متفاوت با شناسنامهای جدید حاضر شده است.
انتخاب او به عنوان شخصیتی نسبتا مهم در پرده سوم، که معمولا بخشی حساستر و جدیتر در هر داستانی را شامل میشود، من را به کلی از فضای فیلم به بیرون پرتاب کرد و کمدی که در فیلمنامه با تعادل کاملی نگارش شده بود را چند درصد در ذهن من پررنگتر از پیش کرد که به تجربه دقایق نهایی فیلم آسیبی نه چندان جدی وارد کرد.
اگر از تماشای ژانر وحشت لذت میبرید، از فیلمهای جدید بیشتر تماشا کنید: بهترین فیلم های ترسناک 2026 برای طرفداران ژانر وحشت
کارگردانی، ساخت و تدوین
زک کرگر به عنوان کارگردان فیلم، شاهکار کرده است. فیلمبرداری از لحظه نخست تا پایان چشمنواز به نظر میرسد و جذابیتش را از دست نمیدهد. تیم فیلمبرداری موفق میشود بافتی بسیار تر و تمیز، اما در کمال تعجب واقع گرایانه و قابل لمس برای تصویر خلق بکند که دور از تجربه ویدئوگیمها هم به شمار نمیرود.
این بافت جذاب در کنار نورپردازیهای اغراق آمیز و گزیده، و البته فضای برفی فیلم، اتمسفریبرای فیلم خلق میکند که فراموش کردنش کار امروز و فردا نیست.
حرکات داینامیک و حساب شده دوربین که در خیلی از موارد با الهام از بازیهای ویدئویی انتخاب شده بودند، مخاطبرا وادار میکردند تا پا به پای شخصیت برایان فکر بکند و به دنبال حرکت منطقی و هوشمندانه بعدی برای خارج شدن از این منجلاب بگردد و در صورت نیاز، دوربین از برایان فاصله میگیرد و حالا اجازه قضاوت و تفکر بیشتر را درباره اعمال برایان و شرایطش را به مخاطب میدهد.
بازیگردانیها درست مثل تعادلی که میان وحشت و کمدی ایجاد شده، بی نقص عمل میکند و نقشآفرینی و شخصیتپردازیها با ایجاد کنتراست، یکدیگر را به تعادل میرسانند و لحن فیلم را کنترل میکنند، درحالی که شخصیتهای قابل باور و جذابی را به تصویر میکشند.
اما این تعادل متاسفانه در پرده سوم فیلم کمی از حالت بی نقصش خارج میشود و درست همانطور که انتخاب بازیگری مثل زک چری برای کلایمکس داستان انتخابی اشتباه به حساب میآيد، در کارگردانی این بخش از داستان شاهد انتخابهای، تک و توک اشتباهی هستیم که در نهایت کفه ترازو را به نفع کمدی سنگینتر میکنند درحالی که شاید بهترین نتیجه ممکن نباشد.
چیزی درباره تدوین فیلم نمیشود گفت، به غیر از اینکه بینقص است. فیلم ریتم و تمپوی متداوم و منظمی را در این مدت زمان 1 ساعت و 30 دقیقهای حفظ میکند و تدوینگر پا به پای فیلمنامه به موقع به فیلم سرعت میبخشد، و به موقع پایش را روی ترمز میفشارد و داستان را با سرعت کندتری دنبال میکند.
آیا فیلم Resident Evil 2026 ارزش تماشا کردن را دارد؟
قطعا! رزدینت ایول یکی از هیجان انگیزترین، سرگرم کنندهترین و کمنقصترین آثار اقتباسیای بود که در طی سالهای گذشته تماشا کردهام. فیلمی که میداند هدفش چیست، فرمی یک دست و متداوم دارد، تجربهای جدید به سینما میآورد و از کلیشهها دوری میکند.
رزدینت اویل یک ساعت و سی دقیقه لذت و هیجان خالص است و فکر میکنم برای اکثر سلیقههای متمایل به فرهنگ عام، تجربهای مطلوب و فراموش نشدنی خواهد ساخت. امیدوارم مطالعه نقد و بررسی فیلم Resident Evil 2026 به کارتان اومده باشد. از دیدن نظراتتان خوشحال خواهم شد. همچنین اگر از تماشای این اثر لذت بردید، پیشنهاد میکنیم به تماشای فیلم های شبیه رزیدنت اویل نیز بشینید.
پوسترهای فیلم رزیدنت اویل 2026







